zeebrief 2

Zeebrief 2, 15 augustus 2012

Weer een maandje verder met reizen, de tijd vliegt, maar wij gaan niet zo heel snel vooruit. De afgelopen maand hebben we vooral moeten wachten op wind uit de goede richting, of lagen we met zeer harde wind in een haven stil. Voor ons niet zo erg omdat we toch genoeg te doen hebben en niet op een weekje hoeven te kijken, maar we kwamen veel vakantiegangers tegen die echt flink aan het balen waren. Nou, wij hebben ons goed vermaakt, zoals jullie in ons onderstaande reisverslag weer zullen lezen.
Vanuit Duinkerke waar we de vorige zeebrief gestuurd hebben voeren we naar Boulogne sur Mer. Tijdens onze vorige reis waren we hier ook al geweest, dus bekend terrein voor ons. Ook nu bekeken we weer de prachtige basiliek en het oude stadscentrum en ditmaal keek Pjotr zijn ogen uit bij de vismarkt waar ze onder andere krabben en kreeften verkochten. We hebben hier ook heerlijke scharretjes voor slechts 1 euro de kilo gehaald, dus dat was smullen. Jeroen en Djerie zijn samen naar een manege gegaan op de fiets en step;een ontzettend zware tocht, maar dat hadden ze er wel voor over. De volgende dag nog eens de berg beklommen, want nu kon Djerie mee doen met een paardrijles. De foto wijzen voor zich lijkt me.


Nadat we hier 5 dagen op wat rustiger weer hadden gewacht kwamen er een paar mooie zeil/motordagen aan, dus wilden we even flink gaan varen. Dit viel echter tegen, want onderweg brak het touwtje van de windvaan (hiermee stuurt de boot zichzelf door middel van de wind) en viel ook nog prompt de motor uit. Dit kwam door een vieze filter, maar was voor ons de reden om de koers te verleggen en naar Dieppe te gaan. Dieppe is een mooi oud stadje, waar ik met de kinderen heerlijk gewandeld heb langs oude huizen, kleine straatjes, speeltuintjes en een grote markt die er die dag was, terwijl Jeroen de hele dag geklust heeft. Je kan soms bacteriegroei in de diesel krijgen, dus daar waren we bang voor, maar het bleken gewoon spikkeltjes vuil te zijn die erin zaten. Met een pompje hebben we de diesel uren lang rondgedraaid en gefilterd en tot op de dag van vandaag hebben we geen last meer van vervuiling gehad.

 

 

 

 

 

 

 

De volgende dag naar Omonville-La-Rogue gevaren om hier op het juiste getij te wachten om langs de kanaaleilanden te varen. Hier staat namelijk een erg sterke stroming en als je die tegen hebt kom je nauwelijks vooruit. Toen we net Dieppe uitvoeren vroeg Djerie of we hier dolfijnen tegen konden komen. Ik zei dat ik dit nog niet verwachtte en nog geen kwartier later sprongen er twee grote dolfijnen, ik denk zelfs dat het grienden waren, op armlengte van de boot. Daarna kwamen ze nog eens omhoog en spoten toen lucht/water uit hun luchtgat omhoog. Djerie schrok zich rot, want dit gebeurde net achter haar. Geweldig, dit went nooit en hier ga je voor op reis! Zo kwamen we dus in Omonville, dit plaatsje was echt zo’n verrassinkje wat je onderweg tegenkomt. Heel idyllisch en Jeroen had al een huis aan het water gezien wat ook nog eens te koop stond en waar hij best zou kunnen wonen. Net voor we hier vertrokken hebben de kinderen nog even rond de boot gezwommen, want het water wordt nu toch al echt wat warmer.

Toen in een dag en nacht naar het eilandje Ouessant gevaren, waar we op Djerie’s verjaardag aankwamen, op een half uurtje nauwkeurig precies na acht jaar. Tijdens mijn wacht om 2 uur ’s ochtends heb ik wel een kwartier genoten van een groepje dolfijnen die als grijze torpedo’s op de boot af kwamen gezwommen, net voor de boeg omhoog sprongen en daarna weer van voren af aan begonnen, luid klakkend met hun bekken. Helaas was het niet te filmen, te donker.
Het eilandje Ouessant is echt een paradijsje voor wandelliefhebbers en dat hebben we dan ook veel gedaan. Onderweg stokbroodje kopen en een stukje brie, wat drinken, een picknickkleed en zakmes mee en na een flink eind wandelen langs een zeer grillige kust even lekker in het gras wat eten en dan nog enkele uurtjes verder lopen. Prachtig gewoon.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanuit Ouessant wilden we de oversteek naar Spanje gaan maken, maar door een hevige deining en daardoor een nacht weinig slapen zijn we toch nog naar Camaret gevaren. Hier kwamen we enkele Nederlandse boten tegen met kinderen die ook voor minstens een jaar aan het varen zijn, dus dat werd dolle pret samen. De kinderen vonden een grot aan het strand, speelden samen op een van de boten en hadden reuze pret. Ook nog naar Brest gevaren en toen was eindelijk dat kleine raampje in het weer waarmee we richting Spanje konden varen. De eerste dag konden we flink zeilen, al stond er wel een flinke zeegang. Dag twee was windstil en ’s nachts kwam er een wind opzetten die niet helemaal uit de juiste hoek kwam, waarbij de windvaan het weer eens af liet weten. De automatische piloot deed het ook niet met deze koers, dus heeft Jeroen uren achter elkaar staan te sturen. We gingen erg snel, maar door de combinatie wind, richting en snelheid kreeg ik de boot bijna niet op koers gehouden, dus was Jeroen de dupe. We besloten de koers wat te verleggen en zijn uiteindelijk naar Cudillero aan de Noord-Spaanse kust uitgeweken. De kustlijn is echt zeer grillig, met grote spelonken en in een zo’n spelonk is het dorpje Cudillero gebouwd. Het dorpje is echt Spaans, prachtige oude huizen, smalle straatjes en in het kleine haventje konden we gratis aan een ankerboei liggen. Daarna in de bakkende zon tapas aan boord eten en daarna rond de boot snorkelen en zwemmen. Heerlijk na drie dagen op zee. Een uitgebreid verslag van de oversteek heb ik naar de Zilt gestuurd en als ze het publiceren kunnen jullie het daar verder lezen.
Na Cudillero via Viveros naar La Coruna gevaren, het eigenlijke doel van de oversteek naar Spanje. Hier liggen we nu en de komende weken zullen we langzaam afzakken richting het Zuiden en Portugal. Nu gaan we een nieuwe windvaan bestellen (tijdens onze vorige reis hebben we dat ook gedaan, maar toen waren we het pas in de Canarische eilanden beu). Ook gaan we nog naar een nieuw anker zoeken, omdat de onze niet echt best is en de komende tijd gaan we alleen maar ankeren, lekker goedkoop en veel leuker dan in een jachthaven.

Nou, we horen, zien of schrijven elkaar wel weer,

Groetjes van alle zeemuisjes,

Jeroen, Doesjka, Djerie, Pjotr en Drop

Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s