Monthly Archives: May 2014

Persoonlijke brief aan Maxima

Lieve Maxima,

Eindelijk, na al die jaren, neem ik nu ik aan de andere kant van de wereld eindelijk eens de tijd om je persoonlijk met onze verjaardag te feliciteren. Ja, beste koningin, ook ik ben vandaag jarig en aangezien we even oud zijn geworden beschouw ik je toch een beetje als mijn tweelingzusje. Was je vroeger toen je in Argentinie woonde ouder dan me, nu ik aan de andere kant van de wereld ben, ben ik toch echt al een halve dag ouder. Terwijl jij waarschijnlijk nog in je bedje ligt te slapen, heb ik net een ontbijtje op met heerlijk zelf, versgebakken brood en krenten/cocos brood, wel van gisteren natuurlijk, want de bakker is hier niet om hoek, maar het was heerlijk, een echte traktatie. Jouw ontbijt zal er wel veel luxer uitzien: verse croissantjes, pistoletjes, eitje en een glaasje jus d’orange, maar of dat nu lekkerder zal smaken? En hoe zit het met de taart die je vast en zeker krijgt vandaag, ik stel me voor een drie verdiepingen hoge mooi gekleurde en versierde “bruidstaart” , want dat eten koninginnen toch op hun verjaardag? Bij ons gaat Djerie zo meteen een heerlijke chocoladetaart bakken en morgen als ik mijn verjaardag vier bak een Nederlandse appeltaart en Limburgse rijstevlaai, want Nederland vergeten doen we natuurlijk niet!
Tja en de kadoos die we gaan krijgen, ook dat zal een wereld van verschil zijn: ik heb net een bordspel gehad “puerto rico”, wat we vanavond vast en zeker gaan spelen. Hier geen televisieavonden op de boot, maar gewoon gezellig ouderwets spelletjes doen, ik heb er al zin in. Heb trouwens eens in een roddelblad gelezen dat jouw prinsesjes ook dol zijn op spelletjes spelen, dus misschien hebben we toch nog iets gemeen. Verder ga ik strakjes even winkelen om wat nieuwe winterkleren te kopen, geen haute couture natuurlijk, waarschijnlijk warehouse kwaliteit (vergelijkbaar met Hema of V&D) maar wat maakt het uit, ik ben er al lang achter dat ons verhaal lijkt op dat van de prinses en de bedelaar, een tweeling die als baby’s gescheiden zijn en elkaar later toevallig ontmoeten en dan natuurlijk nog lang en gelukkig samen leven. Wie weet gaan we elkaar ooit nog eens ontmoeten, weet dat je hier altijd welkom bent op ons bootje!
Ik weet niet meer precies hoe het in het sprookje gaat, maar ondanks alle verschillen en ondanks dat ik weet dat jij een leven hebt met veel meer luxe en rijkdom, benijd ik je niet. Ik ben hier in Nieuw Zeeland zielsgelukkig met mijn gezinnetje en vrienden en geniet nog elke dag van de schitterende reis die ik heb gemaakt om hier te komen. Voor mij geen lintjes doorknippen en staatsbezoeken afleggen, maar landvasten vast knopen en reizen waar ik maar heen wil en vakantie vieren.
Lieve Maxima, waarschijnlijk zul je deze persoonlijke brief nooit lezen, want helaas ben ik je e-mail adres kwijtgeraakt, maar mocht er iemand in Nederland zijn die het wel heeft, stuur deze brief vooral door, of stuur een linkje. Je mag hem ook uitprinten en persoonlijk bij Maxima afgeven. En anders Maxima, weet dat ik ieder jaar op 17 mei even aan je denk en vanavond het glas op je zal heffen! Lang leven Maxima, hoezee!

Advertisements

Moederdag in de blub

Het begon allemaal een week geleden: Djerie was naar een van haar verzorgponny’s en Jeroen en ik waren met Pjotr in Kerikeri en we besloten even langs de speeltuin te gaan. Zijn we daar net, is er ook een ander jongetje van Pjotr zijn leeftijd, wat ook nog eens Nederlands blijkt te spreken! Natuurlijk heel leuk voor die twee mannetjes, toch fijn om even in je moederstaal te kunnen kletsen. Wij natuurlijk naar de moeder om ons even voor te stellen, bleek dat helemaal niet meer nodig te zijn, want Vera, de moeder was de muziekdocent tijdens de musicalcursus die Jeroen en ik een jaar of 8 geleden volgden! Zij was hier net twee maanden geleden met haar gezin naar toe verhuisd, dus dat werd heel wat bijkletsen. Bleek ze ook heel nodig een oppas nodig te hebben voor de dinsdagmiddag, dus dat was zo geregeld: ik ga daar oppassen, goed om onze scheepskas wat te spekken en voor de kids heel leuk om met elkaar te kunnen spelen.
Maar wat heeft dit nu met moederdag in de blub te maken? Nou vandaag was het hier moederdag en we besloten met Vera, Wessel, Lucas en Julian naar de hotpools in Kaikohe, hier niet ver vandaan te gaan. Wij waren daar nog nooit geweest en het was weer een heerlijke belevenis en reden waarom we hier willen blijven, want zoiets dat kan gewoon niet in Nederland. Al op de parkeerplaats aangekomen kwam de hete stoom uit de grond. Dus snel de badpakken aan en de verschillende hotpools in. De eerste, de buldog genoemd, was heerlijk warm! Al in het gitzwarte!! Water zittend keek ik eens goed om me heen: het bad bestond uit een paar planken en balken, de omheining van het terrein uit wat planken, een stuk golfplaat en plastic pallets en het leek wel of we in een western van zo’n dertig jaar geleden waren beland. Niet dat er cowboys enzo rondliepen, maar de sfeer van het terrein zou er niet in misstaan. Gewoon wat poolen gemaakt van houten balken, allemaal een andere temperatuur en ander kleurtje en dat was het, maar het was geweldig! Heerlijk water en geen commercie, maar precies zoals het er jaren geleden ook was. Functioneel en that’s it. De prijs, 8 dollar voor ons gezinnetje, dus nog geen vijf euro is natuurlijk ook een lachertje. Nee dit is een plaatsje waar we nog meer naar toe gaan. Straks nog wel even goed douchen, want we ruiken een beetje naar zwavel, teer enzo, maar het was een heerlijke moederdag in de blub.