Monthly Archives:

Klus vakantie in het paradijs.

Onze teller staat bijna op 10000 mijl maar we moeten er nog enkel duizenden voordat we in Nieuw Zeeland zijn. Het zijn nog drie grotere oversteken die we moeten maken en daarvoor willen we dat Zeemuis in de best mogelijke conditie is. We hebben een soort vakantie ingelast op Bora Bora waar we aan een meer boei liggen dicht bij een hotel met zwembad waar we gebruik van kunnen maken. Heerlijk voor de kinderen en voor ons. Hier gaan we het tuig van het schip controleren en wat kleine mankementen weg werken. Het klussen en de school doen we in de ochtend en in de middag na de zon wat in kracht aan het afnemen is heerlijk luieren en zwemmen in het zwembad, zwemmen in zee is ook heerlijk, maar we moeten dan altijd uitkijken voor vissen met tandjes en stroming terwijl in een zwembad Pjotr zijn eerste echte zwemles kan krijgen van Djerie natuurlijk. Hier zie je Pjotr tijdens de school, even voelen in de vingerverf.

Onze windpilot, wat een redelijk onding is gebleken krijgt hier een nieuw roerblad en omdat we toch totaal niets van de garantie kunnen verwachten passen we het ding maar aan naar onze ideeën . We maken het roerblad extra lang zodat het meer stuurkracht krijgt en we vervangen de stuur katrollen en de stuurlijntjes. Op die manier hopen we beter resultaten te kunnen boeken met deze stuur automaat.

Duizend kleuren blauw

Wat is zeeblauw?

Zeeblauw, wat is dat voor een kleur vraag ik me na anderhalf jaar varen af. In nederland was zeeblauw ondoorzichtig groen, op de oceaan is het diep blauw en hier in de lagoon op bora bora is het helder turkoois, licht blauw en werkelijk prachtig, zou het graag met jullie live delen, maar helaas moeten jullie het met deze foto doen. Het is hier weer prachtig, we blijven nog wel een weekje!

Zwevend in de nacht

Het is nacht en de maan schijnt helder.
Zeemuis licht in 9 meter water voor anker in de lagoon van Huahine bij het plaatsje Fare.
Het water is zo helder en de bodem zo licht dat het lijkt dat de boot zweeft. Onder ons zie je scherp de schaduw van het jacht geprojecteerd op het zand. Het is totaal wind stil en het water als olie zo glad. De branding op het rif is hard en dreigend en je begrijpt gewoon niet dat nog een 200 meter van onze boot de golven van meters totaal stuk lopen op het koraal.

Fare is een vriendelijk dorpje en tevens de hoofd plaats van het eiland. Het voelt er heel Caribisch aan en de winkels zijn ook goed gevuld. Overal vindt je eet tentjes en mensen zijn heel behulpzaam. Djerie is alleen gaan paardrijden met de Gopro kamera op haar ruiter helm en heeft ons getrakteerd op prachtige beelden van het eiland waar ze langs de zee heeft gereden en met het paard een groot meer heeft overgestoken. Morgen hebben we een auto gehuurd en gaan we het eiland verkennen, maar om twee uur wil Djerie weer op de manege zijn want dan mag ze nog een keertje gratis rijden, dat is haar aangeboden. Zondag varen we wel weer verder naar Het volgende eiland, maar dat zien we vanaf de ankerplaats liggen dus dat is een makkie.

De trip naar hier was trouwens heel relaxt gegaan, terwijl heel veel jachten die eerder waren vertrokken zwaar weer hadden gehad. En een half uurtje voordat we de passage door het koraal zoude nemen zagen we twee Bultruggen aan het vissen. Prachtig grote beesten even groot als de boot maar ruim twee keer zo zwaar en dat op nog geen 50 meter afstand. Ik moet er niet aan denken dat we er tegen aan zouden varen. Foto’s hebben we genomen en houden jullie nog tegoed.

Doktor aan boord

Gisteren is de dieren arts geweest. De man moest aan boord komen omdat Drop niet op het eiland mag. En hij kwam in stijl per kano. Maar voor de rest was er weinig stijl aan en heeft hij de hond stevig te pakken gehad. Eerst drie keer prikken voordat hij genoeg bloed had voor de Rabiës test die nu afgenomen moet worden voor Nieuw Zeeland en daarna nog drie vaccinaties. Nu is ze een beetje ziek maar ja het is voor haar eigen bestwil alleen is dat een beetje moeilijk uit te leggen.

Morgen gaan we weer wat verder zeilen naar Huahini 92 mijl van ankerplek naar ankerplek.
Ook daar schijnt het weer een overtreffende trap van schoonheid te zijn, we zijn benieuwd. De boot is weer schoon van onderen en de boodschappen zijn al weer gedaan.
Morgen de bijboten op dek en de spullen vast sjorren. Ik moet nog even het eiland op om er voor te zorgen dat de bloodmonsters van drop naar Nieuw Zeeland gaan en nog even de mailtjes dumpen en grib files downloaden daarna kunnen we weg. We vertrekken pas om 14:00 uur locale tijd anders komen we in het donker aan, dat gaat bijna niet met al dat koraal rond deze eilanden.

Papa, wat zijn dit?

Ondertussen zijn we weer verder gaan varen en liggen we weer paradijselijk voor anker bij het eiland Moorea, 10 mijl van Tahiti maar een wereld van verschil.

Het bezoek aan Tahiti voelt als een bezoekje aan het tank station, waarbij de Snikker die je koopt is vervangen door de Mac Donalds. Het was zeker wel even leuk maar dit is veel leuker. Direct gaan we allemaal paardrijden in het binnenland van het eiland. Het is de beste manier om dat te verkennen. Daarom die foto van Pjotr die dus aan mij vroeg wat dit zijn… Ja je moet even echt kleren aan om veilig op zo’n edel dier te mogen zitten. Verder kunnen we hier weer tussen de roggen zwemmen, snorkelen, duiken en grote schelpen zoeken en is er een heerlijk strand. We blijven hier een weekje, omdat we dit weekend weer wat zwaarder weer verwachten. Geen probleem, tijd genoeg.