Monthly Archives: April 2013

Trouw aan Bea!

Oranje boven oranje boven, leven de konigin!
Oranjke boven oranje boven, leven de………koning?

Jeminee wat een veranderingen allemaal in jullie koude kikkerlandje. we zijn nog nooit zo Konings gezind geweest als nu. we hebben al meer dan 10 maande de Nationale driekleur gehesen, allemaal ter eren van onze Bea en dan stapt ze in eens op! Wat nou met doorgaan tot aan de dood en sterven in je harnas1 ze zou een voorbeeld moeten nemen aan Elisabeth, die ziet wanneer haar opvolger maar beter overgeslagen kan worden! Echt weer typisch Nederland hoor en maar weer POLDEREN. Daarom knappen we zo op jullie landje af. De vlag hangt aan de Dirk van de Bazaan met behulp van een trekbandje en is al aardig aan het vergaan, er staat een driekleur op de vlag van de windvaan geschilderd en die houd goed haar kleuren maar van binnen voelen we ons als de vlag die langzaam uitgerafeld en al lang niet meer rood maar roze is met grijs en blauw. We zijn echte wereld burgers aan het worden en sinds we door het Panama kanaal zijn zien we steeds meer jachten hun nationaliteit verliezen. Nederlan
d is gewoon erg klein, misschien wel te klein voor ons. En misschien is het koningshuis de mooiste illustratie om dit te bekrachtigen. Weg met traditie weg met nationaal gevoel. Ooit vroeg iemand mij wat ik zou doen als er oorlog uit brak? We woonde toen nog in NL. Het eerste wat in mij op kwam is wegzeilen als dat nog gaat. Nooit zal ik strijden voor God en vaderland. En met mij velen denk ik. Maar even goed toch allemaal een heerlijke Koninginnedag toegewenst met veel spijkerpoepen koek happen rommel kopen en verkopen en natuurlijk drinken op onze vorst. We wensen Alex veel succes met zijn nieuwe baantje en dat hij nog vele lindjes mag knippen.

De Zeemuizen.

Alles gaat verder goed, alleen hebben we echt nog een gebrek aan wind. We moeten veel motor geweld gebruiken om aan een redelijk dag gemiddelde te komen. De zee is loom en de wind flueel zacht. Het water prachtig blauw en totaal leeg, zowel boven als onderwater. We vissen bijna de hele dag waar hebben nog geen beet gehad.

Tijd: 22:00 uur boord tijd
Postie: 02°10,9 S – 095°12,3 W
Koers: 258°
Snelheid: 4 knopen
Koers naar waypoint: 258°
Afstand tot MapPoint: 2650 mijl
Wind: Z/O 10 knopen

Advertisements

Stille Zuidzee 2

Het is de vierde nacht al weer en langzaam maar zeker beginnen we meer mijlen te maken in een etmaal. Met moeite hebben we nu een dag gemiddelde van 100 mijl per dag weten te behalen. Het is wel prachtig zeilen hier en de boot doet het geweldig goed en met gaat ook goed.

Tijd: 22:00 uur boord tijd
Postie: 02°10,9 S – 095°12,3 W
Koers: 258°
Snelheid: 4 knopen
Koers naar waypoint: 258°
Afstand tot MapPoint: 2650 mijl
Wind: Z/O 10 knopen

Stille oceaan 1

Ruim 24 uur hebben we er op zitten en we begonnen met een vliegende start, maar in de avond zakte de wind al weer in en moest de motor bij om op koers te kunnen blijven. In ons geval lopen we dan niet meer dan 2 knopen door het water. In de nacht hebben we toch nog redelijk kunnen zeilen tot een uurtje geleden toen de wind eerst helemaal naar de kont toe draaide en weer erg zwak werd. Wij de spinaker zetten wat natuurlijk de nodige heisa met zich mee bracht blijkt hij toch echt veel te groot te zijn en dreigen we er steeds er overheen te varen omdat hij simpelweg te lang is voor onze mast. Die gaan we in de Markiezen meters inkorten. Maar goed weer weg gehaald en de zeilen uitgeboomd zakt de wind helmaal weg en moet de Perkins weer aan de slag. De Galapagos eilanden zijn in de afgelopen 24 uur langs ons voorbij geschoven maar nog steeds kunnen we Isa Bella nog steeds groots zien. Het zal voorlopig ook het laatste land zijn wat we zullen zien totdat de bergen van de Markiezen
zullen opdoemen aan de kim. We hebben veel stroom mee gehad, maar nu staat hij tegen. Wel frustrerend als je op de motor vaart.

Ondertussen is het nu donker geworden en iedereen is naar bed. Ik heb de wacht tot 23:00 uur en we varen nog steeds op de motor, maar snoepen er toch nog wel een knoopje bij met behulp van de zeilen. Door de gebruikelijke drukte voor vertrek heb ik de weerkaarten niet goed genoeg bvekeken en zijn we recht in een windstilte gebied gevaren. Dit gebied wordt door de Galapagos eilanden gemaakt en is even groot als de Galapagos zelf en licht aan de lij zijden van de eilanden ongeveer 150 mijl lang dus maar dat varieert nog al. Door nu meer naar het zuiden te koersen varen we er weer uit en ik verwacht dat we morgen vroeg de passaat wer kunnen op pakken en de motor uit kan tot dat we bij de ankerplaats zijn.

Verder is alles goed.

Tijd: 21:00 uur boord tijd
Postie: 01°34,6 S – 092°03,7 W
Koers: 238°
Snelheid: 4.5 knopen
Koers naar waypoint: 258°
Afstand tot MapPoint: 283 mijl
Wind: Z/O zeer zwak

En toen gingen we weer verder…

De boot zit weer vol met water en diesel. Nog even wat winkels leger maken en dan zijn we er weer klaar voor. De laatste dagen hebben we de boot weer klaar gemaakt voor de grootste oversteek die we gaan maken. 3000 mijlen non stop zeilen met als het goed is een heerlijk zuid oost passaat en een stevige stroming op de kont gaan we kijken wat ons muisje allemaal kan. We gaan niet racen natuurlijk maar we hopen toch wel dat we wat records gaan breken. We gaan er van uit dat we in 25 dagen er zullen zijn. De ssb zender moet nu erg grote afstanden gaan overbruggen en dat houdt in dat we waarschijnlijk maar af en toe de blog kunnen bijhouden. Het is te strengste verboden om nog te mailen naar onze winlink mail adres omdat we alle data nodig hebben voor het weer. Alleen ernstige noodgevallen kunnen nog in telegram stijl worden verzonden. Als ik dit terug lees ben ik wel heel streng, maar het is echt belangrijk dus laat ik het wel zo staan.

Morgen vroeg gaan we dus vertrekken.

Tot over een maandje of misschien eerder.

Galapagossen

Tja en dan ben je in de grootste dierentuin van de wereld en moet je dat natuurlijk zien ook!

We zijn begonnen met een tochtje over “ons” eiland, isla San Cristobal naar het fok station van de landschildpadden. Elk eiland heeft zo’n station om de schildpadden populatie op pijl te houden. Wat zijn ze groot en wat een respect dwingen deze reuzen af zeg. Je kunt er gewoon bij, maar aaien is er natuurlijk niet bij. 150 jaar met gemak en 250 kg is niet uitzonderlijk. Daarna een krater meer beken in de mist…. Niet heel erg veel van gezien. Maar wat we wel heel goed hebben gezien is een boomhut die gebouwd is in een 300 jaar oude boom. Die hut kun je huren voor 20 dollar pp per nacht en kan bestempeld worden als een heel romantisch avontuur. Daar Galapagos koffie gedronken wat weer bestempeld kan worden als een flauw bakkie. Hierna zijn we gaan snorkelen. Tussen de zee schildpadden! Gewoon mee zwemmen met deze grote schepsels, een onvergetelijke ervaring. Ook Doesjka kon dit ervaren. Doesjka mag namelijk niet duiken dus mist ze gewoonlijk veel van het onderwater leven.
Nog maar nauwelijks bekomen van dit prachtig spektakel komen we een zee leguaan tegen van een ruime meter met een monsterlijk uiterlijk. Later leren we dat dit de mooiste is die we te zien krijgen. Op de andere eilanden zijn ze minder ruig. Hierna worden we gedropt bij onze man, Pablo die al onze papieren op het eiland regelt en mogen we bij hem mee eten. Heerlijke vis en zelfs Djerie, die niet echt van vis houdt vindt dit heerlijk.

De dag daarna gaan Djerie en ik samen met Pauline en Rene van de Viskus mee op een duikboot en maken we twee duiken bij een grote rots. In de eerste duik zien we witte tip haaien, zwarte tip haaien en Galapagos haaien. In de tweede duik zitten we voor dat we er erg in hebben tussen 14 hamerhaaien van zeker 1,5 meter! En zo dichtbij dat het wel wat minder zou mogen! Geweldig!

Twee dagen later laten we de Zeemuis en Drop samen met een grote bak eten en een emmer water achter en gaan we met een veerboot naar twee andere eilanden voor een drie dagen durend avontuur. Drop wordt door Pablo verwent en later blijkt dat drop zicht heeft vermaakt met blaffen naar zeeleeuwen en de zeeleeuwen zich dus hebben vermaakt met drop.

De veerboten zijn niet die boten die je zou verwachten en als ik van te voren had geweten wat ik nu weet had ik het niet gedaan. Het zijn kleine visboten van een meter of twaalf met daarachter drie hele zware buitenboord motoren van elk 200pk en daar ga je dan zo hard als het maar kan van eiland naar eiland. Steeds een tocht van 2 uur met een gemiddelde snelheid tussen de 25 en de 30 knopen per uur. Helemaal geklutst en doof kom je steeds aan. We moesten de eerste dag twee van die tochtjes maken dus 4 uur water geweld doorstaan voordat we op onze eindbestemming Isa Isabela aan kwamen. Een dorpje met zandwegen en heerlijk rustig tussen de wuivende palmbomen en hagel witte stranden en turkooise zee. Lekker visje eten en heerlijk biertje drinken en het leed is weer geleden. De dag daarna wat gewandeld tussen de mangroven en weer prachtige zee leguanen gezien. Heerlijk gepoold in een rustig stukje zee en gebaald van de bakkende zon rond het middaguur, het is hier echt snikkend heet zo rond de evenaar. Na de lunch hadden we weer een uitstapje geregeld, maar omdat het allemaal in het Spaans is weet je vaak niet helmaal precies wat je te wachten staat. We gingen dus met een bootje naar een zee leguanen eiland en daar hadden we ook een goede uitleg bij van een gids. Er was ook een natuurlijk lava kanaal wat vol gelopen was met zeemater waar witte tip haaien in zwommen van ruim een meter lang! Zo twee meter van waar we stonden!
Hierna zijn we gaan snorkelen en kwam ik meerdere malen oog in oog te staan met een zeeleeuw! Zo dichtbij dat ik hem kon zoenen als hij of zij dat had gewild! Een onvergetelijke ervaring….. We waren er allemaal vol van en het was dan ook het onderwerp van gesprek tijdens het avond eten. De dag daarop moesten we weer heel vroeg terug en zouden we een halve dag hebben op het eiland Santa Cruz. We huurden een taxi en voor 40 dollar heeft hij ons heel veel van het eiland laten zien. Een lavakanaal van 400 meter onder de grond waar we doorheen konden lopen. De grootste landschildpadden van de Galapagos en twee hele grote landverzakkingen in de vorm van gaten met een doorsnede van 400 meter en een diepte van ruim 100 meter. Ontstaan door lava kanalen en erosie die de grond hadden ondermijnd en daarna voor de instorting hadden gezorgd. Daarna nog 2 uur afzien voordat we weer op ons eiland terug waren en weer ons hondje heerlijk verwend met een blikje honden voer en duizend knuffels. Moe maar voldaan de dag afgesloten en heerlijk geslapen in onze eigen bedjes. Wat een avontuur en wat een geweldige eilanden zijn dit. Ik merk dat ik niet geschreven heb over de natuur, maar het is hier prachtig tropisch. Er groeit ook gewoon gras wat heel bijzonder is voor de ligging van de eilanden en alles is fris en groen. Er is hier ook van alles te koop op het gebied van fruit en groenten: papaya, ananas, passievruchten, tomaten, komkommer, ui, wortels, bonen, erwten, enz. Heerlijk smullen dus en genoeg om straks weer vol ver proviand weg te gaan.

Nu een paar dagen rustig aan en de boot klaar gaan maken voor de volgende oversteek van 3000 mijl.

Over het randje….

Nog een nachtje doorzeilen en we gaan over de evenaar heen naar het zuidelijk halfrond. Daar zullen we de komende jaren blijven. Ook al is het maar een denkbeeldige lijn, toch vinden we het spannend. We gaan cake bakken en er zijn knutsel werkjes gemaakt voor Neptunes om hem goed te stemmen en ons voor de rest van de reis goed gezind te houden. Maar de grootse beloning is toch het eiland wat we aan het einde van de dag zullen gaan zien. Hopelijk kunnen we ook nog aan land.

Het is nu11-04-2013 16:00uur en we moeten nog 150 mijlen weg zeilen tot de haven.