Monthly Archives: February 2013

Op naar Panama

De weersvoorspellingen zijn redelijk alleen vandaag en maandag veel wind rond de 25knopen.
Niet heerlijk zeilen dus maar het wordt niet minder in dit gebied. Boot is top wij zijn er klaar voor en hebben er zin in. Als het goed gaat gaan we in een keer door naar Panama anders stoppen we in Cartagena Colombia voor een adempauze.

De zender werkt dus waarschijnlijk kunnen we mailen en de blog bijhouden, maar geen nieuws wil niets zeggen. De reis duurt ongeveer een dag of 5.

Advertisements

Zwembadhoppen op Aruba

Ik zwembad hop
Hij zwembad hopt
Wij hebben afgelopen zondag gezwembad hopt!
Wat hebben die Zeemuizen nu weer gedaan hoor ik jullie al denken, wat in hemelsnaam is zwembad hoppen?
Nou, heel makkelijk hier in Aruba: je begint je te verkleden als een Amerikaanse toerist, neemt een tas met badkleding mee en gaat dan met de bus naar het Noorden van het eiland. Daar vindt je gigantisch lange zandstranden en een prachtig blauw/turkoois zee, maar daar kom je niet voor, want het doel van vandaag is zwembad hoppen, oftewel in zoveel mogelijk verschillende zwembaden gaan zwemmen. Hebben ze hier op eiland dan zoveel zwembaden? Ja hoor, niet direct publiekelijk toegankelijk, maar ieder behoorlijk hotel heeft minstens een zwembad en daar wilden we dus in zwemmen.

IMG_2336
Hoe kwamen we op dit krankzinnige idee? Jeroen was hier een aantal jaar geleden voor zijn werk een paar dagen op Aruba en hoorde van studenten die hier stage liepen dat ze zo regelmatig gingen zwembadhoppen. De zwembaden van de hotels grenzen al dan niet met een tuin ertussen direct aan de boulevard en als je wilt loop je gewoon de tuin in en plons je in het zwembad. Jeroen stelde voor dat we dit ook een keer zouden gaan doen, ging echt makkelijk zei hij, dus wij zeggen meteen volmondig Ja! Maar toen werd het zondag en begonnen Djerie en ik het toch wel spannend te vinden, want om zo maar bij een hotel in het zwembad te duiken, wat als er bewaking komt en loop je echt zo bij een hotel naar binnen? Maar we hadden er toch wel zin in, dus we trokken sportieve kleding aan, pakten wat zwemspullen en broodjes/drinken in en op weg. Met de bus reden we naar het toeristische gedeelte. Het eerste zwembad wat we zagen was er meteen een met een lange glijbaan, op de strandstoelen die rondom de baden stonden lagen hotelhanddoeken en het was er best chique. Wat onwennig liepen we de tuin in, keken om ons heen en zagen drie vrije strandstoelen, dus daar legden we onze tassen op en zochten de toiletten op om ons om te kleden. Makkelijker is het om dit thuis te doen, want iedereen komt natuurlijk met badkleding onder zijn kleren van de hotelkamer af, maar ja, we waren beginnelingen! Tja en toen gingen we het zwembad in, zo gemakkelijk, niemand keek op of om, we hoefden zelfs onze eigen handdoeken niet te gebruiken! En dat was maar goed ook, want gaat het valt natuurlijk op als je niet dezelfde handdoeken hebt! Elk hotel heeft zijn eigen kleurtjes en bij ieder zwembad staat een towelhut waar je nieuwe handdoeken kan halen, maar ja dat konden wij dus niet. Zo brutaal zijn we nu ook weer niet door gewoon een kamernummer te noemen en een nieuwe handdoek te vragen. IMG_2348IMG_2346IMG_2352

 

 

 

 

 

 

 

IMG_2356

 

 

 

 

 

 

 

Na een uurtje of zo hadden we dit bad inclusief glijbaan wel gezien en gingen we verder, want zwembad hoppen is zoveel mogelijk zwembaden in gaan. Nou echt, je komt hier overal in, gewoon een kwestie van je tas neerzetten en in het water duiken. Wie stuurt nu een leuk gezin met twee lieve kindjes weg? Zo hebben we in totaal 14 zwembaden gehad, ook al was het eerst doodeng, het was een geweldig leuke dag en de kinderen vonden het ook echt voor herhaling vatbaar. Pjotr wilde telkens weer in een ander zwembad gaan zwemmen. Na al die baden waren we schoon genoeg en zijn we weer naar ons bootje terug gegaan. De terugweg hebben we eerst een flink eind gewandeld langs de boulevard en als we gewild hadden hadden we nog wel een badje of wat mee kunnen pikken, echt piece of cake, het is hier heel gemoedelijk op het eiland. One happy island zeggen ze hier dan ook.IMG_2338

Verder nog wat belevenissen hier op het eiland van de afgelopen dagen:
Eerste lagen voor anker bij Oranjestad, de hoofdstad, maar daar waaide het ontzettend hard, lag je ongeveer onder de landingsbaan van de vliegtuigen die elke paar minuten komen en was het erg druk met langsvarende boten. Ook de stad viel in eerste instantie erg tegen: echt helemaal op de Amerikaanse toerist gericht, niet normaal, wat een uitstalling, diamantwinkels, souvenirs, enzovoorts. Nee hier voelden we ons niet thuis, dit was niet ons ding, dus zijn we naar een jachthaventje gevaren vlakvoor de elektriciteitscentrale. Hier liggen we lekker rustig en is er tenminste wel contact met de plaatselijke bevolking. Hier is het doe maar gewoon en niet allemaal die poeha voor de toeristen.
Jeroen en Djerie hebben nog een duik gemaakt en hebben toen onze nieuwe aanwinst, een go pro camera, gesponsord door de Zilt, meegenomen en prachtige onderwaterbeelden gemaakt. De camera had Jeroen op een kunststof skatehelm vastgemaakt en daarmee is hij gaan duiken. Het viel eerst niet mee om naar beneden te komen omdat er een heleboel lucht in zijn helm zat, maar ze hebben toch mooie beelden gefilmd. Leuk voor Pjotr en mij, maar ook voor jullie om te zien hoe het daar onder het wateroppervlak uitziet. In de volgende Zilt staat het filmpje van de overtocht over de Atlantische oceaan, maar de Zilt daarop zullen jullie vast getrakteerd worden op onderwaterbeelden. Ze waren beiden echt heel enthousiast en Djerie duikt echt fantastisch, heel relaxed en ze heeft het heel netjes geleerd.
Ondertussen is onze eerste indruk van eiland bijgesteld, want na dit zwembadhoppen en ook de bustocht naar de andere kant van eht eiland, vinden we Aruba echt een veel schoner eiland dan bijvoorbeeld Curaçao en het is er een stuk veiliger: niet alles afgesloten met hekken en tralies, gewoon veel vriendelijker. We willen graag verder naar panama, maar om hier nog even te blijven is ook niet verkeerd.

Het einde van het Caribe

Eindelijk zijn we aangekomen op Aruba.
We hebben nog een week geklust op Curacao aan de boot terwijl we bij Curacao Marine aan de sint Anna baai lagen. Nu heeft de boot een stevige stootrand en hebben we de watertanks gespoeld. Het is een goede plek om te klussen, maar let op! ze proberen je van alles en nog wat te berekenen dus afspraken maken vooraf is noodzakelijk. Bij ons is alles goed gegaan, maar bij andere was de rekening wel erg hoog. Hierna naar West-punt en daar nog een dagje gelegen en een verassende laatste toer gemaakt met mensen die op het eiland wonen maar ook werken en leven tussen het “gewone” volk! Weer een heel ander beeld van het eiland en ook weer heel verrassend geweldig.
Ik, Jeroen vind het eiland als een sticker die je niet van je handen kunt krijgen als je hem verkeert hebt vastgepakt.
Maar na 12 uurtjes zeilen en inklaren ed. lagen we net na donker aan ons anker voor Oranje stad en gaan we direct aan de wal om dit paradijsje te ervaren, maximaal 5 dagen mogen we blijven anders moeten we de boot tijdelijk gaan invoeren…….bureaucratie of goed geregeld? We moeten het nog ervaren.

We ontmoeten de Zeemuis op Curaçao,

Maandag 21 januari: weervoorspelling: Koude nacht met temperaturen van 4 tot 7 graden onder nul , dat wil dus zeggen voor de ochtend: gladde wegen, minder treinverkeer, kans op een drukke ochtendspits. Dat betekent voor ons een slapeloze nacht want wij moeten op tijd op Schiphol zijn voor onze vlucht naar Curaçao.
Gelukkig, alles verloopt goed en we zijn ruim op tijd bij het vliegtuig dat ons naar Doesjka, Jeroen, Djerie en Pjotr zal brengen.
De vlucht duurt lang [ 10 uur] en als we eindelijk op het vliegveld in Curaçao landen, denken we  snel Doesjka met haar gezin te zien. Maar de douane wil alles van ons weten, de bagage wordt nog een keer gescand en dan kunnen we eindelijk onze kinderen in de armen sluiten. Heerlijk, om iedereen na een half jaar weer te zien. Wij lopen nog steeds met onze winterjassen aan en als een warme deken valt Curaçao over ons heen. Een verschil van maar liefst 40 graden. De auto staat klaar om ons naar ons gehuurde huis te brengen.

IMG_2262Een geweldig huis, met 3 slaapkamers, een grote woonkamer met keuken en om het huis diverse terrasjes. Het hele perceel is omsloten door een hek. Veilig voor Pjotr en Drop de hond. We praten tot diep in de nacht als we naar de Nederlandse tijd kijken.
Het slapen wil niet zo snel lukken met het verschil van tijd en temperatuur .
De volgende dag ligt een heerlijk vakantie voor ons klaar. We gaan Willemstad verkennen.
IMG_2047
Het eerste wat opvalt zijn de vrolijke, gekleurde pandjes langs de St Annabaai, het water dat Willemstad doormidden snijdt.  We winkelen tussen de kraampjes van de “ locals” en de chique Amerikaanse winkels en kijken vol bewondering naar de pontjesbrug. We nemen natuurlijk de ferry als de brug erg lang dicht blijft.

We eten in een voor onze begrippen” eetschuur” die  gerund wordt door de plaatselijke bevolking. IMG_2076 IMG_2073

We zien hoe het eten in grote pannen gekookt wordt. De schotels bestaan uit een mix van varkensvlees, geitenvlees, kippenfile, vis, verschillende soorten rijst en stamppot. De sfeer is heel relax , de mensen zijn vriendelijk en het is overal warm.

De volgende dag is het tijd voor het Christoffelpark, het grootste natuurlijke park van Curaçao.

_MWP6734 _MWP6725 _MWP6719 _MWP6701 _MWP6736 _MWP6720 IMG_2287 _MWP6696 _MWP6694 _MWP6691 _MWP6683 _MWP6401We doorkruizen het park via 2 routes en bewonderen de ruïnes, de vuurtoren of martelpalen,de grote en kleine leguanen en de verschillende soorten cactussen en bloemen. Op de terugweg zoeken we een restaurantje op dat aan een prachtige baai ligt met uitzicht over de oceaan. In onze ogen is het hier elke dag rommelmarkt.

Dag 4 breekt alweer aan en we nemen de tijd om de andere kant van Willemstad te verkennen namelijk Otrobanda. Hier ligt de aanlegsteiger voor de cruiseschepen in een gerestaureerd gedeelte. In het oude gedeelte staan vele oude huizen, nauwelijks bewoonbaar en alles ziet er verwaarloosd uit.
We bezoeken nog oude kennissen uit Biezenmortel en drinken koffie aan de Bleu Bay.
’s Avonds maken we een Caribische maaltijd klaar die bestaat uit zoete aardappelen met pompoen, gebakken banaan en kippenfile.
De volgende dag pakken we een rustdag maar ’s avonds genieten we van de sfeer langs de St Annabaai waar we wachten op de verlichte bootjes._MWP6779 _MWP6786 _MWP6815 _MWP6814 _MWP6811

Op zondag, dag 6, bekijken we het Spaanse water waar de boot van Doesjka en Jeroen ligt. ‘s Middags zitten we op tijd klaar voor de paarden-carnavalsoptocht die door Otrobanda trekt. Overal staan banken en stoelen langs de kant van de weg en de sfeer is opperbest. De optocht ziet er gezellig uit en bestaat uit enkele groepen  met allerlei soorten fietsen. Daar achter komen de paarden met hun berijders , gekleed in mooie Caribische  gekleurde kleding. We eindigen deze dag met een etentje midden op een plein in Willemstad.IMG_2179 IMG_2172 IMG_2122 IMG_2120 IMG_2116

Op maandag 28 januari staat een struisvogelfarm op het programma met aansluitend een bezoek aan een Aloë Vera verwerkingsbedrijf.
We zien veel struisvogels in allerlei maten en luisteren naar de wetenswaardigheden van deze grote vogel. We mogen de vogels zelfs voeren.
Op het Aloë Vera bedrijf zien we  de verwerking van het blad van deze plant. De gel die uit deze plant opgevangen wordt is voor vele doeleinden te gebruiken zoals in allerlei zalfjes en smeersels.IMG_2463 IMG_2454 IMG_2447 IMG_2438 IMG_2429 _MWP6843

Dag 8 is de dag voor het Amazonia park. Via een toer door dit park zien we allerlei soorten slangen, we voeren de vissen en schildpadden, we aaien de papegaaien,we bewonderen de vele leguanen en lizzards  en Djerie laat  Dr. Fish haar voeten schoonknabbelen.IMG_2499 IMG_2487 IMG_2510

Dan is het alweer woensdag. We hoeven hier nooit te kijken of het weer goed is want iedere dag wacht ons een stralende zon die zelfs iets te veel warmte af geeft. We rijden richting de West-punt naar het Nationaal Park Shete Boka. Via een moeilijk begaanbare weg komen we bij het eerste uitzichtpunt: Boka Pistol. De golven slaan hier tegen de rotsige kust en worden met zo,n enorme kracht in een smalle rotsspleet geduwd dat het lijkt alsof er een pistool afgeschoten wordt. Een metershoge muur van schuimend water is het resultaat. Geweldig om dit natuurgeweld te zien. Via een wandelpad door het bos komen bij het tweede uitzichtpunt: Boka Kalki, waar we weer getuige zijn van de enorme kracht van de golven. Bij het derde uitzichtpunt, Boka Tabla, kijken we onder de rotsen door en zien door een opening de zee.
Een natuurlijke brug , uitgesleten door de golven,met de naam:Boka Wandomi is het vierde uitzichtpunt langs deze kustlijn. Al rijdend en lopend door dit bijzondere “’park” zien we overal leguanen en hagedissen kruipen. We staan stil bij verschillende soorten cactussen. Op de terugweg zwemmen en snorkelen we in een prachtige baai, de Playa Kalki en weer is een dag voorbij.IMG_2534 IMG_2232 IMG_2215 IMG_2211 IMG_2206 IMG_2240

Donderdag,31 januari, houden we ‘s morgens een rustmorgen en ‘s middags gaan we naar het Spaanse Water om te zien of er problemen met de boot van Doesjka en Jeroen zijn. We komen net op tijd want een andere boot is tegen de boot van “ons “gevaren en ging er bijna vandoor met ons anker. Gelukkig heeft een getuige naar ons anker gedoken en dat zat nog stevig in de grond. Nog wat boodschappen gedaan en dan is het tijd om thuis te  kokkerellen en te eten.
Vrijdag rijden we op tijd naar Het Park Tropical, een klein, leuk dierentuintje met speeltuin wat gratis te bezoeken is. We zien hier 1 leeuw, 1 kaaiman, veel apen, papegaaien, veel schildpadden enz. enz. Een hele goede prijs – kwaliteit verhouding concluderen we.IMG_2261 IMG_2262

In een eettentje, dat gerund wordt door “locals” eten we een pastei gevuld met kaas, vlees of kip. We gaan nog naar een museum over de Afrikaanse kunst en de slavernij midden in Willemstad. We dansen met Pjotr op de muziek die we maken met Afrikaanse instrumenten en dan naar ons huis.
Het is Zaterdag en Djerie is op tijd opgestaan om te gaan paardrijden.
Verdere informatie hierover kun je lezen op het blog van Djerie.IMG_2268 IMG_2271

Voor ons is het een rustdag,  een koffiedrinkdag en een Pjotr-speeldag.
Dan komt de zondag. De laatste dag dat we op Curacao zijn want morgen is het opruimen en naar huis.
We beginnen met een oecumenische viering op het Landgoed Ascencion. Onze voorganger is Vlootaalmoezenier Frans Kerklaan. We zingen en bidden met andere toeristen en Nederlanders. Hierna drinken we een kopje koffie met pruimentaartje onder de bomen voor het landhuis. We genieten van de Antilliaanse muziek en we ontmoeten hier Jet Thoonen, een kennisje uit Biezenmortel die in Curacao woont en  ons Doesjka meteen herkend. We maken een praatje met haar vriend wat resulteert in een 2de ontmoeting met Jeroen en Doesjka in de loop van de komende week.
We bekijken de handgemaakte producten op de markt rondom het landhuis.
Dan is het tijd om naar de kinder-karnavalsoptocht te gaan kijken.
Het is echt een prachtige optocht waarin hele grote groepen kinderen dezelfde bonte, vrolijke carnavals kleding aan hebben.IMG_2632 IMG_2648 IMG_2661 Om 17.30 uur zitten we bij De Buurvrouw en eten hier ons laatste avondmaal. IMG_2695Het restaurant ligt erg leuk en we eten onder een kap van palmbladen. We hebben een hele drukke dag gehad maar wel erg leuk. Een goed einde van onze vakantie hier. We hebben genoten, veel zweet gelaten en niets dan gezellige dingen gedaan met onze kinderen. Morgen is het afscheid nemen. Voor hoelang??????????????
Geschreven door Jose van de Leur, moeder van Doesjkajose

De vliegende Hollander

In de mailbox vind ik het mailtje, ja we mogen mee! André heeft geregeld dat hij vliegles krijgt in een 4 persoons vliegtuigje inplaats van 2 en Djerie en ik mogen mee vliegen!

Woensdag ochtend half zeven maak ik Djerie voorzichtig wakker en met een gezonde tegenzin staat ze ook op. We eten vluchtig een paar boterhammen en ik drink nog een kop koffie. De camera’s en paspoorten heb ik de dag ervoor al klaar gezet en stilletjes verlaten we het huis waar we nu even wonen. We duwen de poort open en rijden de Jeep naar buiten, ik voel me echt een normale burger die weer naar z’n werk moet maar we weten wel beter…. Het is druk op de weg maar het vliegveld is maar tien minuten rijden. Als we bij de achteringang van het vliegveld komen zien we André nog niet en plotseling besef ik me dat ik helmaal niet aan het paspoort van Djerie heb gedacht en dat hebben we wel nodig als we het vliegveld terrein op willen. Toch kijk ik even tegen beter weten in in mijn rugzak en merk op dat Doesjka zo helder van geest is geweest en het er in heeft gestopt, weer stress om niets. André is ook gearriveerd en samen lopen we door de controle post met scanner en al. Op het terrein aangekomen geniet ik van de vliegtuig wrakken waarmee het veld gedecoreerd wordt. Ik heb altijd al een passie gehad voor vervallen taferelen, maar vliegtuig wrakken kom je simpelweg niet dagelijks tegen. Al gauw komen we bij ons vliegtuigje aan en helpen Djerie en ik mee met het klaarmaken van het toestel door de beschermhoezen voor de ramen netjes op te bergen in het staartstuk. Andre controleert heel minutieus het toestel en de instructeur zit nonchalant de papierwinkel bij te werken. Dan komt er een vrachtwagentje om ons bij te tanken en belt Andre ons vluchtplan door. We gaan naar het Spaanse water dan naar klein Curacao en dan via de zuidkust naar het westen om via de noordkust weer richting de luchthaven te vliegen waar André nog wat doorstarts moet maken om te oefenen. Al heel snel daarna taxiën we naar de startbaan en met oorverdovend lawaai stijgen we op.

20130201-171106.jpg

20130201-170811.jpg

20130201-172500.jpg
Heel snel worden de huisjes kleiner en verandert Curacao in een miniatuur landschap. De stad schiet onder ons door en met verbazing zien we nu de belachelijke omvang van de voormalige Shell raffinaderij en de vieze lucht die deze nog steeds uitstoot. Voor ons doemt het Spaanse water op en al snel zie ik een stipje op het water drijven wat onze Zeemuis moet wezen. We zijn al weer 2 dagen van boord dus ben ik blij om te zien dat ze er nog prachtig bij ligt. André maakt een rondje om onze ankerplek heen en ik maak wat foto’s, maar blijkbaar zijn de heren niet tevreden dus maken we een duikvlucht rakelings langs een boorplatform en voor ik het weet kan ik bij iedereen aan boord kijken en maken we prachtige opnames van ons scheepje en de buren om ons heen. Ik vraag nog of dit wel mag en met een ondeugende grijns is het antwoordt nee.

20130201-171310.jpg

20130201-171325.jpg
We stijgen weer en vliegen nu over de tafelberg richting klein Curacao. Het eiland stelt niet echt veel voor van uit de lucht, wel zie je dat het door een rijk onderwater landschap omringd wordt. Er staat een vervallen vuurtoren met wat bebouwing op en wat hutjes en voor de rest is het een zandbank.

20130201-171514.jpg

20130201-171555.jpg
We maken weer een rondje maar dan neemt de instructeur het vliegtuigje even over en laat het vliegtuigje laag over het water scheren waarbij we heel dicht langs een motorboot vliegen en we vrolijk naar de mensen aan boord zwaaien.

20130201-171649.jpg

20130201-171722.jpg

20130201-171740.jpg
We koersen weer terug naar Curacao en vliegen via de zuidkust naar het westen en via Westpunt terug naar het vliegveld en zijn verbaast over de schoonheid van het eiland. Vlak voor het vliegveld komen we over onze tijdelijk woning maar de achterblijvers zien we niet. André maakt nog wat doorstarten en dan landt hij het toestel definitief veilig aan de grond en mogen de ramen weer open wat weer een verademing is in de hitte van de tropen.

20130201-171906.jpg

20130201-171923.jpg

20130201-171858.jpg

20130201-171944.jpg

20130201-171955.jpg

20130201-172009.jpg

20130201-172021.jpg

20130201-172059.jpg

20130201-172049.jpg

20130201-172118.jpg

20130201-172128.jpg

20130201-172143.jpg

20130201-172155.jpg

20130201-172209.jpg

20130201-172221.jpg

20130201-172253.jpg
Voor we het weten zitten we weer in de auto en is het avontuur weer afgelopen. Maar wat een ervaring en hoe kun je beter beginnen met het ontdekken van een eiland als op deze manier. Nou André nogmaals ontzettend bedankt!