Monthly Archives: December 2012

Grond onder mijn Teva’s

Na 24 dagen zijn we aangekomen op Tobago.

Was het ver?
Heel erg ver.

Duurde het lang?
Heel erg lang.

Kwam je jezelf tegen?
Jazeker maar dat was heerlijk verhelderend.

Hebben jullie veel gezien?
Nee.

Was het zwaar?
Nee.

Deed de boot het goed?
Ja geweldig ze mag blijven.

Direct weer een zin in de volgende oversteek van 3000 mijl te maken? Eventjes nog niet eerst even vakantie.

Wat heb je het meest gemist?
Verse groente en Doesjka bij mij in bed.

Zeeziek geweest?
Nee.

Wat viel er mee?
De gehele oversteek.

Wat viel er tegen?
Het wachtlopen kon soms best zwaar zijn.

Conclusie: we gaan door!

De beste wensen voor 2013 allemaal

Advertisements

nog 50 mijl

De laatste nacht zeilen we nu in en Doesjka en de kinderen liggen heerlijk te slapen. De boot vaart rustig door en snoept de laatste mijltjes weg die tussen ons en Tobago in liggen. Het waait stevig maar wel goed, de genua staat alleen op en is ook nog eens een heel stuk ingerold ondanks het weinig zeil lopen we nog gemakkelijk 5 knopen wat er voor zorgt dat we bij zonsopkomst bij de eerste rotspunten van Tobago aankomen. Dan is het nog een klein uurtje voordat we in de man of ware bay bij Sharlotte ville het anker kunnen laten vallen. 24 dagen hebben we er over gedaan 6 korter dan 9 jaar geleden.

Positie zeemuis op 27 december

Donderdag 27 december 2012 20:00 utc
Positie zeemuis: 13°16’N bij 55°30’W koers 250° afstand tot Tobago 327 mijl snelheid is nu ruim 5 knopen wind is 15 knopen uit het oosten zeegang matig met een golfhoogte van 2 meter. Licht bewolkt 30°C en 27°C in de nacht, heerlijk dus. We maken ongeveer 120 mijl per dag en we denken ongeveer zondag rond de middag in Tobago het anker te kunnen laten vallen.

Alles is wel aan boord al zijn we zo langzamerhand allemaal toe aan vaste grond en een kleffe hap!

Kerst op de oceaan

Eerste kerstnacht hebben we een bijna volle maan die de oceaan uit het donker houd. We hebben sinds 2 dagen weer lekker zeilweer, een echte passaat is het zeker niet, hij is veel te zuidelijk en de wolken die bij de passaat horen hebben we nog niet gezien. De wind zorgt wel weer voor ongemakkelijke golfslag en daar moet ik weer aan wennen. Zeeziek is het zekere niet eerder de beperkingen in bewegen en het als maar schrapzetten zit me tegen. Zelfs het tikken van dit bericht kost moeite omdat je de hele tijd aan het vechten bent om recht op de stoel van de kaartentafel te blijven zitten, en wel zo dat je wel steeds de juiste toetsen in tikt.. Tikken voor gevorderde dus.
In de kerstnacht ben ik niet helemaal fit en merk al vroeg in de avond op dat ik waarschijnlijk het niet ga trekken tot middernacht dus om half acht kruip ik nog even snel in de wachtkooi. Ik slaap als een blok en om 21:15 word ik wakker. Ik heb een kwartiertje extra gekregen van Doesjka en we wisselen snel de wacht zodat Doesjka aan haar nachtrust kan werken. Djerie is nog op maar gaat ook naar haar kooi. Nadat ik de dames een nachtzoentje heb gegeven is de boot helmaal voor mij. Als snel besef ik dat ik nog niet goed wakker ben en ik telkens in dut. Ik schep vlug een bakje met koud geworden Pilaf in en probeer de slaap wat weg te eten. Dan pak ik mijn boek “Torak en Wolf” een leuke kinderserie die lekker makkelijk weg leest. Met mijn rode hoofd lamp op dwaal ik weg in een prachtig beschreven ijs avontuur terwijl ik zelf schaars gekleed in de tropen warmte zit. Na een uurtje heb ik het boek uit en stort ik me op de boot. De wind zakt wat weg en ik twijfel of we wat meer zei
l moeten gaan zetten. De bootsnelheid zakt terug onder de 5 knopen en dan wordt de boot meer een speelbal van de golven. Alleen zijn er in de zeilvoering voor deze koers niet veel mogelijkheden. We hebben de wind schuin van achteren “bakstachtwindje” ook wel genoemd en dan schermen de zeilen elkaar erg af en je wil op lange afstand niet dat de zeilen liggen te klapperen en rommelen omdat dit extra slijtage gaat veroorzaken. Maar omdat we 2 masten hebben kunnen we de zeilen beter spreiden en kan ik eventueel de bezaan (achter mast zeil) er bij zetten. Alleen moet ik dan op dek en dat doen we nooit alleen. Daarom besluit ik toch maar even te wachten tot de wachtwissel om dan alles te combineren. Als het eenmaal middernacht is is de wind al weer aangetrokken en lopen we al weer boven de 5 knopen, wat een dagafstand van 120 mijl zal opleveren. In de tussentijd speel ik wat met een spelletje op de i-pad, wat een perfecte manier is om scherp te blijven. Doesjka maak ik om middern
acht wakker en gelukkig heeft ze goed geslapen. We wisselen van wacht en ik kleed me uit en ga te kooi, ik slaap gelukkig meteen en dankzij mijn oordoppen kan ik me helmaal afsluiten van de geluiden van de boot en de klagende geluiden van onze “Jammerende Jenny” zoals we onze windpilot hebben genoemd het geluid wordt veroorzaakt door de lijntjes en de katrollen waarmee de windpolit het stuurwiel aandrijft. Na drie uur wordt ik uit mijn sprookjes droom getrokken en als ik mijn oordoppen uit doe wordt ik door onze “Jammerende Jenny” toegezongen. Alles loopt mooi en we wisselen snel van de wacht. Weer heel snel zit ik weer te vechten tegen de slaap en nadat ik een uurtje op de i-pad heb zitten spelen kan ik mijn ogen niet meer scherp stellen. Ik berg de i-pad op en probeer te genieten van de zilver oceaan waar een prachtig strijk lichtje van de maan over scheert. Maar nadat de maan achter de kim is verdwenen wordt het echt aarde donker en allen het licht van de Melkweg schijnt
nog over het water. Het aantal sterren is weer overweldigend en om 5 uur komt aan het oosten weer een ster over de kim op zetten die zo fel is dat ik weer twijfel of het geen toplichtje van een andere boot is. Dit verschijnsel hebben we al dagen, maar ondanks dat je het weet twijfel je toch steeds weer. In Lanzarote hebben we een nieuwe verrekijker moeten kopen en deze doet het ook erg goed in het donker dus na dat ik het sterretje heb gecontroleerd met deze hippe gele kijker ben ik weer gerust gesteld. De tijd vliegt voorbij en voor ik het weet zie ik al weer de eerste tekenen aan de horizon op de plek waar die grote ronde vuurbal de aarde weer in haar licht zal doen baden. Maar dat is niet voor mij en om 6 uur maak ik Doesjka voorzichtig wakker. Weer heerlijk geslapen is haar antwoord als ik er om vraag en ik kruip snel in haar warme kooi en zo lijkt het toch nog even dat we weer samen slapen
Om 8:45 uur word ik wakker en ben heerlijk uitgeslapen. De boot voelt opgeruimd aan en iedereen is al weer in touw. Lekker wat broodjes smeren en een glas met vitamine drank er achteraan.
Om 10:00 uur maken we de dag positie op en gelukkig hebben we weer lekker doorgevaren weer 120 mijl van de teller af. Pjotr gaat in de kuip in bad en Djerie helpt hem daarbij. Drop zie ik niet veel alleen als ik mijn brood aan het opeten ben, hij slaapt niet goed in het donker en daarom pit hij het overdag het er weer bij. En dan is er tijd voor wat mailtjes te tikken en dat is wat ik nu doe.

Een fijne kerst allemaal!

Het eind komt in zicht

24 december.
18 dagen zijn we al aan het varen en de dagen vliegen voorbij. We leven in een heel vast ritme en we weten alleen welke dag we leven als we naar het logboek kijken en de daarin geplakte kalender. Morgen is het eerste kerstdag, eens kijken wat we nog voor lekkers op tafel kunnen toveren. Eten hebben we nog genoeg tevens hebben we ook nog heel veel water en ruim voldoende diesel. Dit kunnen we nog wel een week of drie volhouden. Gelukkig hoeft dat niet en kunnen we nu echt ons gaan richten op de aankomst. Hoogst waarschijnlijk aanstaand zondag de 30 ste. Het gaat verder gewoon goed al zijn we het zeilen wel weer even beu, nog even niet denken aan de volgende lang trip van de Galapagos naar de Markiezen die nog iets langer gaat duren omdat de afstand nog eens 300 mijl verder is.

Positie Zeemuis om 12:00 utc 15°12’N 49°27’W koers 251° snelheid tussen de 5 en 6 knopen met 15 knopen wind uit OZO afstand tot Tobago 700 mijl

windstilte

Nog een kleine 1000 mijl te gaan en we varen op de motor. Na een etmaal van zeil trimmen en wisselen hebben we de handdoek in de ring gegooid en berusten we nu even op M90 Perkins die op 1200 toeren het water weg duwt. De Grib files hadden ons al voorspeld dat de wind zwak zou worden maar dat hebben ze al vaker gedaan en dan konden we toch nog redelijk dag afstanden zeilen. Nu niet meer en zodra de Windpilot de boot niet meer onder controle kan houden hebben we de regel dat de tor aan mag. Diesel voldoende en we hebben de afspraak dat we niet zeuren over diesel tot dat we nog ¼ deel van de tank over hebben. Het is nu Vrijdag en in de loop van de Zondag komt de Passaat weer opzetten.

Vandaag dus wat was doen en lekker kliederen in de kuip, mailtjes tikken en boeken lezen, school doen en lekker koken, want dat lukt ondanks het beperkte verswaar nog steeds voortreffelijk.

Positie zeemuis op 21-12-2012 om 14:00 uur local time 16°51’N bij 0044°10’W koerst 253° afstand tot Tobago 1030 mijl snelheid door het motor sailing toch nog 5.5 knopen dus we gaan voor de 120 mijl vandaag!

Eindelijk over de helft!

Op 18 december 2012 varen we om 14:00 uur over de denkbeeldige half weg lijn tussen El Hierro en Tobago. Eigelijk hadden we een grote rozenkrans verwacht waar we onderdoor zouden zeilen en een bigband die op een platform ons tegemoet speelde maar het bleef bij een grote school vliegende visjes die voor ons weg stoven en de richting waar we naar toe moeten gaan. Om het te vieren hebben we een lekker lunch gehad met heerlijke vers gebakken broodjes en bolussen.

Koers 254°
Positie is 18°18’N bij 038°33’W

We hebben de gehele ochtend op de motor gevaren door gebrek aan wind maar nu waait het weer en zeilen we onder voltuig naar Tobago snelheid tussen de 4 en 5 knopen.

Alles goed aanboord.