Monthly Archives: October 2013

Met 852 km/u naar Doesjka, Pjotr en Drop toe.

Om vier uur deze ochtend in de huur auto gesprongen en de drie honderd kilometer naar Auckland terug gereden. En nu om 12:00 zit ik boven de oceaan op weg naar Tonga Tapu. Het schiet wel lekker op zo. Alleen is de aansluiting op de vlucht naar Tonga Vavau 18 uur. Ik ga dus ergens slapen, waarschijnlijk bij de taxi man van maandag, was een goede vent. Vanochtend Djerie nog een kus gegeven en ik hoop haar over een weekje of twee weer te zien. Wel heel gek om haar achter te laten. Maar het voelt helmaal goed en ik ben blij dat we het gedaan hebben. Gisteren alvast een reservering gemaakt bij een werf in Opua waar we de boot op de kant gaan zetten. Het is niet echt goedkoop, dus dat wordt weer klossen tegen de klok om de kosten laag te houden. De eerste indruk van Nieuw Zeeland is overweldigend mooi en het voet erg goed, ik hoop dat dit zo blijft. Alles valt mee of is boven verwachting geweldig. Dus ga ik als ik terug ben snel de boot klaar maken en hopen dat de weer goden een beetje goed gezind zijn dat we snel kunnen vertrekken. Ook de papieren voor Drop zijn compleet en dat is ook weer een last minder.

Op naar de warmte! Nog even genieten voordat we van 26 graden zeewater naar 16 graden zeewater gaan en een lucht temp van ruim 10 graden minder. Echt koud en wel even wennen.

Advertisements

Logeer plekje van Djerie

Dit is het stekje waar Djerie de komende weken gaat logeren.

Vliegende muizen

De kist hierboven heeft ons naar Tonga Tapu gebracht en aan boord was de moeder van de Koning, dus een derde van de kist was voor haar gereserveerd.

Geland op Tonga Tapu zien we de vliegtuigen die net enkel maande geleden uit de lijndienst zijn gehaald en alleen nog worden ingezet in nood stituaties…. Jammer altijd wel eens met een DC 3 willen vliegen.

Stiekem snel naar Nieuw Zeeland

We hebben ondertussen ruim 13000 zee mijlen onder de kiel van Zeemuis door gejaagd.Daar waren prachtige zeildagen bij maar zeker ook momenten die we niet graag meer over doen. Voor mij en Doesjka is de balans tussen slechte en goede dagen nog steeds dat het goede ruim wint van het slechte en we daardoor nog steeds geen hekel hebben aan het varen, al is het zo langzamerhand wel genoeg en hebben we behoefte aan een lange pauze. Voor Djerie ligt dat andres en ze heeft veel vaker dan wij in angst geleefd en zich daar niet goed overheen kunnen zetten. Als nu het wat harder gaat waaien en de wind door het tuig giert zien we haar verstijven en als de zee lekker met ons muisje begint te dansen komen de tranen vanzelf. Niet iets om je voor te schamen vinden wij en zeker ook niet iets om te negeren. Nu hebben we al veel boze berichten gehoord over hoe zwaar de tocht naar Nieuw Zeeland wel niet kan zijn en Djerie is dan zeker niet doof. Nu heeft ze duidelijk te kennen gegeven deze tocht liever niet mee te maken en hebben we naar een oplossing gezocht en ook gevonden. Ze gaat enkele weken bij Hans en Jeanette Klomp in Opua Nieuw Zeeland logeren. Echte Hollanders die 26 jaar geleden zijn geemigreerd naar Nieuw Zeeland. Het zijn ook zeilers en zodoende kennen we ze. Ik breng haar er aanstaande maandag naar hun toe en vlieg aan het einde van de week weer terug om de Zeemuis klaar te maken voor deze laatste hobbel. Wel zal het wennen worden voor ons allemaal om zonder onze meisje te varen, maar goed haar geluk is nu even belangrijker. Djerie gaat daar een geweldige tijd krijgen met paarden om haar heen en Jeanette kan les geven dus school kan gewoon doorgaan. Ze wonen prachtig met een grote tuin midden in de natuur. Ik maak foto’s als we er zijn.

Biesbosch in de tropen

We zijn nu een ruime week in de Vavau groep van Tonga. De noordelijk gelegen eilandengroep die bekend staat als cruisers paradijs. Dat houdt dus in dat je elke morgen op de marifoon een radio netje hebt waarin alle weetjes verteld worden en alles helemaal gericht is op het bedienen van ons type toerist. Het komt soms erg betutteld over maar heeft zeker ook wel zijn voordeel. De eilanden liggen aaneen geschakeld bijna tegen elkaar aan en het wemelt van de ankerplaatsjes, duikstekjes ditjes en datjes. Er worden vis toernooien georganiseerd, zeil wedstrijden en volle maan feesten. Kortom je hoeft je hier niet te vervelen. Een probleem voor ons, je moet weer varen en dat is nu net iets waar we weinig behoefte aan hebben. Vaak is het maar een uurtje varen van de ene naar de andere stek en dat doen we natuurlijk op de motor. Anders moeten we de boot weer helemaal zeilklaar maken, veel teveel werk….. We zijn uiteindelijk naar de mooiste en meest beschutte ankerplek gegaan buiten de beschutte baai van het hoofd dorp. Twee nachten gelegen en een dag eerder terug gevaren omdat, tja, we het wel hadden gezien. Het is hier mooi hoor maar we hebben al zoveel moois gezien dat dit niet meer eenvoudig te evenaren is. Het water is best wel blauw hoor, maar niet zo blauw als op Bora Bora. Het strand is wel leuk hoor maar niet zo mooi als op Aruba en de begroeiing is wel prachtig hoor maar zeker niet zo mooi als op Tobago. En dan zitten er ook nog muggen en dan zijn we er al weer snel klaar mee. Onderwater is het wel mooi maar het water is hier al weer kouder aan het worden dus lang er in snorkelen hebben we niet gedaan. Wel is er een grot waar je met de bijboot in kan rondvaren wat wel weer erg gaaf is, dat laat ik jullie nog ervaren later in de zilt film over een maandje of anderhalf denk ik. Deze eilanden groep staan bekent om de onvergetelijke ontmoetingen met walvissen die je van heel dichtbij zelfs snorkelt kunt ontmoeten, alleen zijn we daarvoor een maandje te laat en moeten we het doen met de ervaringen van Bora Bora en Palmerston. De walvissen zijn al vertrokken naar het zuiden waar ze de zomer door brengen, net als wat wij gaan doen. We zijn echt toe aan Nieuw Zeeland, even uit de tropen weg. Maar goed het weer raam is er nog niet dus moeten we ons hier nog even vermaken, wat een straf…..

Koop ziek

Kunst kost hier niet veel en aangezien ze nog al prachtige dingen maken kunnen we het niet laten om wat mooie dingen aan te schaffen. Hier zie je ons walvis botje, het is gemaakt van een opgedoken skelet waar we een rib van hebben gekocht wat prachtig bewerkt is door deze goede man. Ook hebben we een belachelijk groot tapa kleed gekocht van 5×8 meter die prachtig gebruikt is voor een schandalig goedkope prijs. Ik heb er nu nog geen foto van, komt later wel. We waren een tocht aan het maken met de mensen van de Picuditu en de Kind of Blue in een taxi busje en ik vroeg aan de bestuurder of hij een plek wist waar we een tapa konden kopen. Hij ging aan het bellen en na de lunch reden we langs zijn huis en daar lagen drie exemplaren om uit te kiezen waarvan we natuurlijk de mooiste hebben gekocht. Het is weken werk om zo iets te maken en als je weet wat we betaald hebben, begrijp je dat we ons daar een beetje voor schamen…. Maar goed, meer betalen is denk ik ook gek. Nu nog een huis voor het kleed, aan boord kunnen we er niet veel mee.

15 jaar huwelijk

En dan ben je 15 jaar getrouwd, lig je romantisch met je eigen boot voor de rede van Vavau Tonga.

Eerst werken dan plezier zelfs op onze trouwdag. Vanavond gaan we met de kinderen uit eten.